18.10.11, Ωρα: 12:39 πμ
Does the land wait the sleeping lord…
«Όταν ο Μάλεβιτς εξέθετε το μαύρο του τετράγωνο ψηλά, στην κόκκινη γωνία, που υποκατέστησε το εικονοστάσι με την οκτωβριανή επανάσταση, έγραφε “Ο Θεός δεν εξέπεσε”. Ενώπιον όμως της προφανούς απουσίας του στη νεωτερική σκέψη, δεν μπορούσε να παραστήσει την ανάγκη του, παρά με το ορθογωνισμένο σκότος της αγνωσίας. Αρνούμενος την εκκλησία ως ανίκανη να εκπροσωπήσει τον Θεό και τη μορφή ως ανίκανη να εκφράσει το απόλυτο, ξανάβρισκε, εν αγνοία του ίσως, το κλασσικό επιχείρημα της εικονοκλασίας».
Σήμερα δουλέψαμε ακριβώς δεκατέσσερεις ώρες. Το μεροκάματο κόντεψε να γίνει νυχτοκάματο.Πρόλαβα όμως να ξαναδιαβάσω ένα κείμενο του Χρήστου( απόσπασμα από πάνω) και να ασχοληθώ λίγο με τον ποιητή- ζωγράφο David Jones και τα «Αναθηματά» του, με αφορμή τις συζητήσεις που κάναμε με τον Σπύρο πάνω σε μια μετάφραση του «Art and Sacrament» την οποία δουλεύει αυτό τον καιρό. Μου άρεσε πολύ το σχεδόν ξενικό πιά, Λονδίνιουμ –Λονδίνο, και η συντομογραφία του Χριστός Ναζωραίος. Ο τίτλος του ποιήματος του Jones,«Sleeping Lord» μου θύμισε το «ο πλούς εν τη νυκτί, πυρσός ουδαμού και ο Χριστός καθεύδει» ενός άλλου μεγάλου ποιητή, του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Tα γεγονότα των ημερών της ανθρώπινης ιστορίας είναι ακριβώς σαν ένα ταξίδι στα σκοτεινά, ενώ φώς δεν φαίνεται πουθενά και η Σωτηρία – Χριστός μοιάζει να κοιμάται . Does the land wait the sleeping lord… or is the wasted land that very lord who sleeps? (SL 1974 96)
Ξεκουράζει το να συνομιλείς με τις εικόνες και τις σκέψεις των φίλων.Τα σημειώνω όλα αυτά, τα σκόρπια αναθήματα (στολίδια) της καθημερινότητας, μια μέρα μετά την Κυριακή του Σπορέως μαζί με την ελπίδα και τον ρεαλισμό της παραβολής πως κάποιος καλός, και καλά φυλαγμένος σπόρος-θησαυρός, μπορεί πάντοτε να φυτρώνει μέσα μας στο Μέλλον.
6 Σχόλια
-
Φαιδροσυντεχνίτης , 18/10/11 10:20
-
Γεώργιος Χοιροβοσκός , 18/10/11 18:18
-
Ανώνυμος , 20/10/11 10:19
-
Astradene , 3/11/11 12:39
-
Γεώργιος Χοιροβοσκός , 3/11/11 18:57
-
Astradene , 16/11/11 12:33
Σχολιάστε ...Με τρεις υπό του μηδενός Κελσίου και τα όρη πλησίον χιονοσκεπή, ψάχνω να γράψω κάτι για τούτα που διαβάζω ευφραινόμενος.
Ένα ευχαριστώ αρκεί.
α.ν.π.
Φαιδροσυντεχνίτα,
Mια γεύση ευφρόσυνη από τον Τζόουνς:
The three attendants of the sleeping lord fulfill their offices: the Foot-Holder protects from ‘mishap’; the Candle-bearer protects his tiny light against total darkness; the Priest of the Household preserves the memory of hope. Without any one of these all would fall into chaos. As agents of the sleeping lord, they are the slender host keeping the fragile structures intact until the lord wakes. We see how close things are to falling apart, yet we also sense that this force, however small, is faithful; but it also begs the question: how strong can faith be?
Καλημέρα. Πολύ ωραίο να 'σαι καλά.
Γ.Χ.
memory of hope?
Αστραδενή,
Memory of hope...o αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει!
Ναι, το έχω ακούσει, αλλά... Να γίνεις ο αιτών και ο ζητών δεν είναι και λίγο. Προσπαθώ να κοιμάμαι συχνά στο περιβόλι παρά τον ποταμό Αλυσίδα του Θεόφιλου!
<< Επιστροφή