29.9.11, Ωρα: 11:11 μμ
«Το ελάχιστο θέλησα και με τιμώρησαν με το πολύ», γράφει ο Ελύτης, ξέροντας πως «από το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Μόνο που ’ναι πιο δύσκολο».
Χαμογέλασα, ανακαλώντας στη μνήμη την στιχομυθία μας με τον π.Ι. είκοσι χρόνια πρίν.
- Σείς κυριέ μου έχετε πάει σ’ εκείνο το μέρος;
- Όχι , υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον εκεί; ρώτησα υπονοώντας τ’ ανθρώπινα.
- Δεν υπάρχει τίποτα κυριέ μου, κι αυτό είναι το ωραίο.
Εκείνο το δειλινό ευλογηθήκαμε με το ελάχιστο, το πραγματικά πολύ
6 Σχόλια
-
Αντώνιος Φαιδροσυντεχνίτης , 30/9/11 21:28
-
Γεώργιος Χοιροβοσκός , 1/10/11 12:10
-
Ανώνυμος , 1/10/11 18:27
-
Γεώργιος Χοιροβοσκός , 1/10/11 21:28
-
Astradene , 8/10/11 17:00
-
Γεώργιος Χοιροβοσκός , 9/10/11 14:51
Σχολιάστε ...How happy is the little stone
That rambles in the road alone,
And does n't care about careers,
And exigencies never fears;
Whose coat of elemental brown
A passing universe put on;
And independent as the sun,
Associates or glows alone,
Fulfilling absolute decree
In casual simplicity.
Emily Dickinson
Αlone, on the web,
drops of sensitivity
embrace an eyelash
Τόχει γράψει κάποιος ανώνυμος.
Μ' άρεσε!
Ωχ!η ερημος!Πιο λιγο,πιο αλλού δεν
εχει.Το μονον στο εξης επιθυμητον
ταξιδιον..
Ανώνυμε,
να ζεί κανείς ή να μην ζεί;
μου λέει ο Σαιξπήρος
να ζεί κανείς ή να μην ζεί;
του απαντώ κι εγώ.
Πολύ κοσμοπολίτης μούχεις γίνει!
καλό μήνα λοιπόν!
Καλό μήνα και σε σένα Αστραδενή φωνή.
<< Επιστροφή