14.9.11, Ωρα: 7:39 μμ
Ερώτηση
«Τά ξωκλήσια δίπλα στά καΐκια ἤ ἀπάνω στά βράχια τῶν νησιῶν μας, πῶς ἐξηγοῦν οἱ φωτισμένοι μας τήν παρουσία τους; Διακοσμητική μήπως;
Αυτά αναρωτιέται περιπαικτικά ο Λορεντζάτος στο Σύμμεικτο 269 (Collectanea, σελ.131).
Απάντηση
O Μιρσέα Ελιάντ έχει εν μέρει, και προπάντων για λογαριασμό του πολιτισμού και των δημιουργών του καλλιτεχνών, απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα. «Mε το να κάνει ορατό το ιερό, οποιοδήποτε αντικείμενο ή κτίσμα, γίνεται κάτι άλλο, ενώ παραμένει αυτό καθεαυτό, αφού συνεχίζει να συμμετέχει στο εγκόσμιο περιβάλλον».
κάτι άλλο…
«Καὶ καθὼς Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον(Ιωαν. γ 13-17)».
Οι «αφώτιστοι» και «αμόρφωτοι», που σήκωναν τέτοια ξωκλήσια, αιώνες τώρα,ουσιαστικά σήκωναν σύμβολα νίκης επί της ερήμου -εσωτερικής και εξωτερικής του ανθρώπου- και επί του φόβου του, όπως τον διατύπωσε ο Πασκάλ: «Η αιώνια σιωπή του απείρου με τρομάζει - Le silence éternel de ces espaces infinis m'effraie»,( Pensées III, 206).
Αφήνω τη συνέχεια για μια άλλη φορά. Σήμερα είναι του Σταυρού!
Η Φωτογραφία: Ξωκλήσι στην Νάξο. Ανεβαίνοντας για τ’ Απεράθου.
5 Σχόλια
-
γεράσιμος μπερεκέτης , 15/9/11 01:04
-
Theo , 15/9/11 11:06
-
Αντώνιος ο εκ Γρεβενών , 16/9/11 15:15
-
Γεώργιος Χοιροβοσκός , 16/9/11 21:26
-
ΑΡΕΤΗ ΔΙΚΤΑΙΟΥ , 18/9/11 22:51
Σχολιάστε ...Αυτό, Χοιροβοσκέ, λέγεται ρέντα...
Στα ξωκκλήσια, Γιώργο, πρόσθεσε και τα ταπεινά και συνήθως κιτς προσκυνητάρια στο πλάι των αυτοκινητοδρόμων, σημάδια ευγνωμοσύνης, με τον σταυρό στην κορφή, σύμβολο δύναμης που "εν ασθενεία τελειούται".
Καλημέρα!
Κούφισον ἡμῶν, ἅπαν ἄλγος τε καὶ κάκωσιν, καὶ σκυθρωπότητα ἐκ τῶν καρδιῶν, Σταύρε Κυρίου• δέδοταί σοι γὰρ τὸ δύνασθαι.
Μπερεκέτη,
Δεν ξέρω απο ρέντα.Τα θεματά μου είναι πολύ απλά:)
Theo καλό βράδυ ή καλημέρα,
Εν ασθενεία, βεβαίως το γνωρίζεις πολύ καλά!
Αντώνιε,
Καί γάρ αἱ κατά τόν κόσμον διάλεκτοι ἀνόμοιοι, ἀλλ' ἡ δύναμις τῆς παραδόσεως μία καί ἡ αὐτή"
Ειρηναίος της Λυών
Το εεκκλησάκι της φωτογραφίας από τη Νάξο βρίσκεται πάνω στο νήμα των "ιερών κορυφής", των κέντρων λαΊκής λατρείας, σε αντίστιξη π.χ. με τα ανακτορικά ιερά της "μινωικής" Κρήτης. Ούτως ή άλλως, οι "άκρες" ή τα "άκρα" είναι υπερβατικά σημεία: τέμνουν το τοπίο, οριοθετούν τις διαδρομές και τους δρόμους, παραπέμπουν στο "επέκεινα", προσομοιώνουν την αναμέτρηση με τα υπαρξιακά όρια.
<< Επιστροφή