10 Σχόλια

1.  Αιμιλία Ροδόσταμο , 14/5/11 14:29  
   Ο αυτοκρατορας -στρατηγος Μαρκος Αυρηλιος ,που την λεξη χριστιανος την αναφερει μονο μια φορα σε ολο το εργο του, για να τονισει το πεισμα και την αντισταση του.Η διαφορα με το σημερα ειναι πως ενω η Ρωμαικη αυτοκρατορια εκανε καποιους αιωνες μεχρι να φθασει στην παρακμη,τώρα χρειαστηκαν μονο καποιες δεκαετιες.Οντως,δεν εχουν διαγνωστει ακομη οι συνεπειες της καλοπερασης μας,οι θεσεις απο καιρο εχουν αδειασει,μενουν τα συνθηματα προς ευρεια χρηση.Και οι ποιητες ,που να χρειαζονται άραγες;
2.  Αιμιλία Ροδόσταμο , 14/5/11 19:50  
   το πεισμα και την αντισταση των χριστιανων εννοειται..
3.  Γεώργιος Χοιροβοσκός , 14/5/11 23:24  
   Και οι ποιητες ,που να χρειαζονται άραγες;
   
   Για να μας υπενθυμίζουν αυτό που έγραψε ο Γιώργος Σαραντάρης:
   
   Δεν είναι πια ο καιρός της απάτης
   Το κομψό ψέμα μας παράτησε. (25/3/38)
4.  γεράσιμος μπερεκέτης , 17/5/11 01:37  
   Και την opus 10 του Μπετόβεν να έβαζες υπόκρουση, ή και την 1η απ' τις Γυμνοπαιδείες του Σατί, ακόμα και το Watch My Dance, νομίζω ότι είναι από τις λίγες φορές που η εικόνα δεν έχει ανάγκη θεραπαινίδων...
   Δεν έβαλες λοιπόν μια μουσική που ταιριάζει. Έβαλες παραπληρωματικά μια μουσική που σου αρέσει.....
5.  scalidi , 17/5/11 16:59  
   Για πες μου, φίλτατε Χοιροβοσκέ, γιατί όσες χιλιάδες λέξεις και να γράψουμε-διαβάσουμε, όσα βίντεο και φωτογραφίες να δημοσιεύσουμε, γιατί έπαψε ο κόσμος να "νιώθει", να καταλαβαίνει κάτω από την πέτσα του;
   
   Μόνο κάτι ποιητές μένουνε σε καμιά άκρη, σε καμιά γωνία, να σφαδάζουν με την αγωνία του κόσμου. Αυτούς δεν θα τους μάθει κανείς.
6.  Γεώργιος Χοιροβοσκός , 17/5/11 19:23  
   Σταυρούλα,
   
   Η διήγηση λέει πως ο Παπαδιαμάντης κάποτε πονεμένος και θυμωμένος –γιατί ήτανε και νευρικός- πήγε σε κάποιον παπά ο οποίος δεν τον γνώριζε, να εξομολογηθεί. Κι αφού είπε, τον πόνο του και το παραπονό του και τον παρηγόρησε ο παπάς, του είπε: « Σαν είσαι πικραμένος και πονεμένος να διαβάζεις Παπαδιαμάντη».H διήγηση κλείνει, λέγοντας μας πως ο Παπαδιαμάντης έφυγε χωρίς να μιλήσει.
   
   Το παίρνει αυτό ο Ελύτης και τι μας λέει: κάθε φορά που θα μας βρίσκει το κακό, θα πρέπει να προσφεύγουμε στο έργο του για ν’ αντλούμε «θάρρος κι αισιοδοξία».
   
   Kαι σήμερα τους έχουμε, όλους αυτούς, τον μεθύστακα, ιερομόναχο Διονύσιο τον Σολωμό, τον Παπαδιαμάντη, και τον Ελύτη, και τόσους άλλους να μας γεμίζουν θάρρος κι αισιοδοξία διότι κι αυτοί αντλήσανε από προηγούμενους που έγραφαν: «…ἔσται τὸ κακὸν φθορὰ μὲν δι' ἑαυτό, γενεσιουργὸν δὲ διὰ τὸ ἀγαθὸν καί, ᾗ μὲν κακόν, οὔτε ὂν οὔτε ὄντων ποιητικόν, διὰ δὲ τὸ ἀγαθὸν καὶ ὂν καὶ ἀγαθὸν ὂν καὶ ἀγαθῶν ποιητικόν.
   
   Δεν είναι μόνοι κι άγνωστοι οι ποιητές.
7.  throgos , 18/5/11 11:46  
   2.40 του βίνδεου, ιστορικό χιπ χοπ συγκρότημα ελληνικού στίχου πέρασε από κει, το ταξίμι κατ' εμέ αποζητά να το γυρίσει σε χουζζάμ προς τη χαμηλή του έκταση μα δεν το κάνει ποτέ αποφασιστικά, έμεινα με την όρεξη.
8.  scalidi , 18/5/11 16:54  
   Στην παρούσα φάση πρέπει να είναι μόνοι κι άγνωστοι για να διασωθούν, όπως διασώθηκε ο Παπαδιαμάντης.
9.  Δήμος , 1/6/11 17:35  
   Η μόνη έτοιμη αλήθεια, φίλε, είναι ότι περνάς από τη γειτονιά, βιντεοσκοπείς τους τοίχους της κι ένα κουδούνι δεν μας χτυπάς...αχ...
10.  το θείο τραγί , 2/7/11 08:19  
    αθάνατα παστήσια!
    
    ο ίδιος.